Corsica Trip XVII – Iles Lavezzi.

Wracamy na pole namiotowe i szykujemy się na kolejna wizytę. Nous revenons au camping et nous nous préparons pour une prochaine visite.

„Nie karmić dzików”.

Gimnastyka mózgu i ciała. Gymnastique du cerveau et du corps.

Miejsce zarezerwowane dla osoby niepełnosprawnej.

Dojeżdżamy do centrum Bonifacio i kierujemy się od razu w stronę portu, gdzie czeka na nas wycieczka w stronę Wysp Lavezzi. Nous arrivons au centre de Bonifacio et allons directement vers le port où une excursion aux Iles Lavezzi nous attend.

Wypływając z portu dostrzegamy po prawej stronie latarnię morską Madonetta. Została zainaugurowana 15 sierpnia 1854 roku. Jej światło to 4-ro sekundowe, izofazyjne, czerwone błyski. Błysk i przerwa mają ten sam czas trwania. Zasięg – 7 mil. En quittant le port, nous apercevons à droite le phare de Madonetta. Il a été inauguré le 15 août 1845 et porte une lumière rouge isophase de 4 secondes à 7 milles.

Pierwsze spojrzenie na wyspy Lavezzi i dwie budowle, do których jeszcze wrócimy. Premier regard vers les Iles Lavezzi et deux structures vers lesquelles nous reviendrons plus tard.

Latarnia morska Lavezzi. Le phare des Lavezzi.

Towarzysz posiłku na plaży. Compagnon de repas sur la plage.

Przerwa na plaży i mała eksploracja wodnej przestrzeni… Pause à la plage et une expédition vers les profondeurs…

Z wyspami Lavezzi związane jest jedno z głośniejszych utonięć na Morzu Śródziemnym. W 1855 roku, 14 lutego, z portu w Tulonie wypływa fregata „La Sémillante” o długości 54 metrów i szerokości 14 metrow. Na jej pokładzie znajduje się 301 członków załogi i 393 żołnierzy, którzy kierują się w stronę Konstantynopola, jako wsparcie wojska francuskiego w wojnie krymskiej. W okolicach Bonifacio okręt napotyka na szalejącą burzę i tonie w nocy z 15 na 16 lutego w pobliżu wysp. Nikt nie przeżył katastrofy i tylko 560 ciał zostało wyniesionych przez prąd morski na ląd. Na wyspach Lavezzi znajdują się dwa cmentarze. Na jednym z nich – Achiarino – pochowane są zwłoki kapitana fregaty. Jest to jedyna ofiara, która została zidentyfikowana. Na drugim cmentarzu – Furcone – zbudowano w 1856 roku kapliczkę. Również w 1856 roku na szczycie skały Achiarino postawiona została piramida upamiętniająca tę tragedię.

Pierwszy cmentarz – Achiarino. Premier cimetière – Achiarino.

W przewodniku widnieje informacja, że piramidę można zwiedzić, ale trzeba przepłynąć mały kawałek między wyspami…no to w drogę ! Dans le guide, on informe que la pyramide peut être visitée mais il faut parcourir une partie en nageant… Alors, on y va !

Tablice widniejące na piramidzie. Inscriptions sur la pyramide.

Droga powrotna. Uwaga ślisko. Le retour. Attention, ça glisse.

Czas na koniec wizyty, wracamy w stronę portu, skąd odpłyniemy do Bonifacio. Il est temps de terminer la visite, nous rentrons au port, d’où nous partirons pour Bonifacio.

To nie jest fotomontaż. Ceci n’est pas un photomontage.

Drugi cmentarz – Furcone. Deuxième cimetière – Furcone.

Przed wypłynięciem ostatnia, obowiązkowa, wizyta – latarnia morska Lavezzi znajdująca się na cyplu Capu di u Beccu. Decyzja o wybudowaniu tej latarni zapadła już po tragedii „La Sémillante”. Jej inauguracja miała miejsce 15 maja 1874 roku. Avant de partir, une dernière visite – obligatoire – le phare des Iles Lavezzi qui se trouve à la pointe Becchi (Cappu di u Beccu). Sa construction a été décidé après le naufrage de la Sémillante et son inauguration avait lieu le 15 mai 1874.

Po całym dniu spędzonym na wyspach Lavezzi, odpływamy w stronę Bonifacio. Après toute la journée passée aux Iles Lavezzi, nous partons vers Bonifacio.